Dekalog hakera

1 Każde zabezpiecznie można złamać,
2 Włam się tam gdzie jeszcze nikt sie nie włamał,
3 Informacja chce być wolna,
4 Wina jest zawsze po stronie admina,

Dzisiaj zatrzymano kolejnego, wszystkie gazety o tym trąbią:
"ARESZTOWANIE NASTOLATKA ZAMIESZANEGO W PRZESTĘPSTWA KOMPUTEROWE",
"HACKER PODEJRZANY O FAŁSZOWANIE DANYCH W SYSTEMACH BANKOWYCH",...

Cholerne dzieciaki. Wszystkie takie same.

Ty, dumny ze swego mózgu rodem z technologii lat pięćdziesiątych,
ze swoim bladym pojęciem o psychologii, czy spróbowałeś kiedyś
spojrzeć w oczy hackera -- i czy odważyłeś się zajrzeć głębiej?
Czy kiedykolwiek zastanowiłeś się nad jego motywami? Warunkami,
które go ukształtowały?

Jestem hackerem. Wejdź do mojego świata...

...który zaczyna się w szkole. Przewyższam większość dzieciaków
inteligencją, nudzą mnie bzdury, którymi nas karmią...

Parszywy leń. Jest taki sam, jak wszyscy inni.

Chodzę do szkoły średnej. Po piętnaście razy dziennie wyjaśniają
mi zasadę redukowania ułamków. Ale ja ją rozumiem! "Nie, proszę
pani, umiem policzyć to w pamięci, nie muszę wypisywć na tablicy
wszystkich etapów..."

Cholerny dzieciak, pewnie ściągnął to zadanie. Typowe.

Dzisiaj poznałem coś nowego -- odkryłem komputer.

Hej, to jest coś dla mnie! Robi to, co mu każę, a myli się tylko
w wyniku mojego błedu. Nie dlatego, że mnie nie lubi, lub że się
mnie boi... Albo myśli, że ze mnie taki mądrala...

Przeklęty szczeniak. Gdyby mu pozwolić, grałby na komputerze cały
dzień. Oni wszyscy jednakowi.

...i stało się! Linie telefoniczne otworzyły mi bramę do świata
upajającego jak heroina pulsująca w żyłach ćpuna! Elektronicznym
sygnałem przekraczam wrota szukając ucieczki od codzienności,
głupoty i niesprawiedliwości... i znajduję podobnych sobie.

"Tak! To tu! Tu jest moje miejsce!"

Znam tutaj wszystkich... nawet jeśli nigdy was nie spotkałem,
nie widziałem. Może więcej o sobie nie usłyszymy, ale znam was,
znam was wszystkich!

Cholerny dzieciak, znów blokuje telefon... wszyscy są tacy sami.

A żebyś wiedział, że owszem, tacy sami! W szkole wydzielano nam
papkę, gdy pragnęliśmy steku... a pozostawione przez Was ochłapy
były przeżute i bez smaku. Sadyści pastwili się nad nami, anemicy
ignorowali... Ci, którzy umieli dostrzec nasz zapał i chcieli
nas czegoś nauczyć byli nieliczni jak krople wody na pustyni.

To jest teraz nasz świat. Świat elektronów, przełączników, pięk-
na impulsu. Korzystamy z istniejących usług, które, gdyby nie zaś-
lepione mamoną indywidua, dostępne byłyby pół-darmo. A Wy nazywa-
cie nas przestępcami. Poznajemy -- a Wy mówicie o nas "przestępcy".
Pragniemy wiedzy -- ale dla Was jesteśmy przestępcami.

Istniejemy poza kolorem skóry, narodowością, czy religijnymi spo-
rami. A Wy nazywacie nas przestępcami. To Wy tworzycie bomby
atomowe, bogacicie się na wojnach, zabijacie i kradniecie usiłu-
jąc wmówić nam, że to dla naszego dobra. Ale to nas uważacie za
przestępców.

O tak, jestem przestępcą. Moją zbrodnią jest ciekawość. Moim prze-
stępstwem -- ocenianie innych na nie podstawie ich wyglądu, lecz
ich słów i przemyśleń. Najcięższym zaś przestępstwem jest bycie
mądrzejszym od Was -- a tego mi nigdy nie będziecie w stanie wyba-
czyć.

Jestem hackerem; oto mój Manifest. Możesz mnie powstrzymać, nigdy
jednak nie powstrzymasz nas wszystkich. Bo my wszyscy jesteśmy
tacy sami...